Yeni “Gönül Köprüleri” kurmalıyız!

Gönülün gönüle susadığı Türkiye, çok şeye tanık olduğu ve çok şey görmek istedi. Bizde Türkiye’nin batısına yani İzmir’e konuk olduk. Yalnızca adıyla tanıdığımız İzmir.

Dünyaya bakan gözler değişik yerler görmek ve başka insanlarla iletişim kurmak ister. Her insan merak eder. Yolculuğumuz boyunca bizde hep merak içerisindeydik.

Beklenmek ne güzelmiş

Gittiğimizde bizi bir kaç öğretmen ve projeyi gerçekleştiren okul müdürü bizleri bekliyordu. Beklenmek ne kadar hoş şeymiş, burada öğrendim. Bilmek ve görmek arasındaki fark gibi. Her öğretmen ve her veli ellerinden geldiğince bizleri en iyi şekilde karşıladılar. Her öğrenci bir veliye verildi. Benim gittiğim evde birbirinden değerli insanlarla karşılaştım. Hayattan çok ders almış insanlarla. Bizlerle evlerini paylaştılar. İşin aslı paylaşmaktır. Bize hayatımızda hiç görmediğimiz, duymadığımız şeyler yaşattılar. Hep küçük ve kısıtlı yerlerde yaşayınca, büyük kentleri görünce, “Benim ülkem ne kadar büyükmüş” diyorsun kendi kendine.

Yarınlar için ders çıkarmak

Böyle şeylerin yaşanılması çok güzel doğrusu. İnsan yaşadıkça dünlerin kıymetini bilip yarınlara ders çıkarıyor ve dünlerden tecrübe ediniyor. Türkiye emin adımlarla ilerliyor. Bu gibi şeyleri çok insanın yaşaması gerektiğini düşünüyorum. Büyük küçük değil herkesin içinde çocuk ruhu vardır. Ben bize gösterilen ilgiden dolayı çok duygulandım. Birçok duyguyu kardeşte yaşadım. Özlemi, sevinci, ağlamayı hepsini birden. Bunlardan ders alıp elimizden geldiğince daha yeni köprüler kurmalıyız. Malzemeyi sağlam kullanalım ki uzun süre dimdik ayakta dursun. Bir çok yolcusu olduğunu unutmasın.

Bu projeyi hazırlayan herkese çok teşekkür ederken İzmir’e de kucak dolusu selamlar gönderiyorum. Bizleri misafir eden İzmir Konak Eserkent İbrahim Kavur İlköğretim Okulu çalışanlarına çok ama çok teşekkür ederim. Güzellikleri yaşamak ve yaşatman dileklerimle Türkiye!...