Paris efendim...
Geçen hafta sürpriz bir geliÅŸme üzerine Paris’e gittim. Ve sizlerle aÅŸk ÅŸehri Paris’i, Fransız öpücüÄŸünün bana sunduÄŸu etkisinden, Eyfel kulesine, isminin beni her zaman sadece söylediÄŸinde bile etkilediÄŸi Åžanzelize’den, okul çaÄŸlarımdan bugüne kadar aslında hayalim olan ama bu hayalimin farkına kapısından girdiÄŸim de vardığım Disneyland’a kadar benim için Paris’i anlatmak istiyorum. Canım arkadaşım Songül’ün Paris dipnotlarını ordayken yapmadan dönersen senin öldürürüm dediÄŸi yapılması gerekenlerden baÅŸlayarak...
Bir insan Paris’ e gitmeden Paris’i nasıl bu kadar iyi bilebilir diye sormanız gerekir. Çünkü o Paris’e gitmedi ama ben onun verdiÄŸi listesinin hepsini aynen onun söylediÄŸi gibi uygulayarak gerçekten de kendisinin söylediÄŸi gibi gerçek bir Paris seyahati yaptım. Ve her yerde Songül’ün silueti ile karşılaÅŸtım... Ve bir daha Songül olmadan gitmeme kararı aldım. Buradan bunları yaptı orda neler yapacağız bilmiyorum...
Songül’ün listesi
- Ä°lk olarak Eyfel kulesini asla gündüz görmeyeceksin!
- Louvre müzesini görmeden asla gelmeyeceksin!
HoÅŸ hepsini görmen için bu kadar kalman yetmez.
- Seine Nehri kıyısında ki cafelerde mutlaka kahve içeceksin.
Onlar cafe kültürünün dünyaya yayıldığı yerlerin başındadır.
- Ve bir gece Lido’ da revü seyredeceksin.
Hayatında o kadar sahneyi bir arada bir daha göremeyeceksin!
- E! Disneyland unutulamaz tabii.
Evet dediÄŸi gibi, iyi ki Eyfel kulesini ilk defa gece gördüm...
Uzun yıllar sonra bu kadar heyecanlandım. Deli gibi koÅŸturup iÅŸte Eyfel kulesi dedim. O büyüklüÄŸüne ve demir yığını olmasına raÄŸmen o kadar zarif ve şık duruyordu ki sanki bütün Paris ondan soruluyormuÅŸ gibi!
Louvre gitmek için tren’e binip, Louvre istasyonuna indiÄŸimde anladım ki; buranın sadece onda birini bir günde görebilirim. Ä°stasyondaki eserlere ve fotoÄŸraflara bakmam bile zaten üç saatimi almış.
Ve Disneyland… Kapısından girdiÄŸimde çocukluk hayallerimin içine girdim.
Ä°yi ki gece dışarı çıkıp sabah üÅŸengeçliÄŸimden gitmemezlik yapmamışım.
Lido’ da revü izleyemedim. Seine Nehri kıyısında cafeye gidemedim. Onları da bir sonraki gidiÅŸimize sakladım...
Gece hayatının süper olduÄŸunu yalnız biraz daha ucuz olsa iyi olabileceÄŸini söylemeden edemeyeceÄŸim. Sanırım gece kulüplerindeki dekorasyonlar ve tasarımlar için en iyisi olsun diye çok uÄŸraşılmış. DiÄŸer yer ve mekânların şıklığı bir çırpıda anlatılamaz...
Evet, her ÅŸey iyi hoÅŸta bu ÅŸehirde AÅŸk nerde?
Her gittiği yerde bir iz bırakmış gemiciler kadar şanslıyım...
Paris bana da o ana kadar yaÅŸadığım tüm hayal kırıklıklarını unutturan bir AÅŸk verdi, son gece.
Zaten benim kaderim bu, en son gece âşık olup sonra geride bıraktıklarıma hıçkırarak valizlerimi toplamak...
Bundan sonrasını yazamayacağım...
AÅŸk iÅŸte, en ÅŸahanesinden... En film gibisinden, en çok anlatılmak istenenden...
‘O’ na da buradan çok teÅŸekkürler bana Paris’te upuzun, eÄŸlenceli, dinlenceli, huzurlu bir son gece yaÅŸattığından ve hala hatırımı sorma nezaketi gösterdiÄŸinden...
Emre Yasin HoÅŸ / Hurriyetport.com
