Yine hüzün sardı gönlümü, yine hasret var yüreğimde!

Sevgili dostum, seninle uzun süredir dertleşmedik. Son günlerde duygusal yönden oldukça yoğun anlar yaşadım. Baharla birlikte yine yüreğimdeki hasret ateşi alevlendi, köyümü özledim, babamı özledim. O dağlarda olmak, mezarını ziyaret ederek babamla dertleşmek istedim. Ama ne yazık ki yapamadım. İmkânlarım el vermedi. Ve ben yine bu çaresizliğime lanetler yağdırdım, bunca yıldır boşuna mı çaba harcadım diye düşündüm durdum.

Yine bu durumlarda hep yaptığım gibi türkülere sığındım. İnanıyorum ki, her şeyden çok sevdiğim babam da bu türküyü dillendiriyordur şimdi:

“Şu dağlarda kar olsaydım, olsaydım
Bir asi rüzgâr olsaydım, olsaydım
Arar bulur muydun beni, beni

Sahipsiz mezar olsaydım, olsaydım”

Yıllardır mezarı sahipsiz. Ara sıra ben gidip üstündeki yaban otlarını ayıklıyor, mezarını gözyaşlarımla ıslatıyordum. Ama iki yıldır ben de uğrayamadım. Biliyorum, yolumu gözlüyor, “Keşke, kardeşlerini, anasını, torunlarımı da alıp gelse” diyor. Ama ne yazık ki onun bu beklentisini gerçekleştiremiyorum. Affet beni baba, ne olursun affet, tıpkı eskiden olduğu gibi bir suçumuzu gördüğünde affettiğin gibi beni affet, ne olursun!..

Evet dostum, yanık türküleri dinledikçe içim doldu, bendimi yıkıp taşmak istedim. Ölümü özler oldum, babama kavuşmayı çok istedim. Eğer mantık ve yüreğim engel olmasaydı sanırım adeta bir sele dönüşür, bilinmedik coğrafyalara doğru yol alıp giderdim.

Sorumluluklar bağlıyor insanı

Evet, sevgili dostum, daha önceleri de söylediğim gibi hayatım hep “keşke”lerle dolu. Öylesine yoruldum ki, artık “keşke” demek istemiyorum ama biliyorum ki, yine diyeceğim. Daha sonra da yine hayıflanacağım. Zaman zaman yalnızlığım öyle bir boyuta varıyor ki, “Alıp başımı gideyim bir dağ başına. Ne kimse beni tanısın, ne de ben kimseyi… Dağların doruklarıyla, ormanların ağaçlarıyla, kurduyla, kuşuyla, yılanıyla dertleşeyim, içimi dökeyim” diyorum. Diyorum ama yapamıyorum. Sorumluluklarım elimi kolumu bağlıyor dostum.

Yoruldum dostum…

Artık dermanım kalmadı…

55 yıllık ömrüm boyunca ne kimse beni anlayabildi, ne de ben çevremdekilere kendimi anlatabildim. Hata kimde bilmiyorum, bende mi, yoksa onlarda mı?

Bunun cevabını bulabilsem, bilebilsem belki biraz daha rahatlayacağım ama ne yazık ki, bulamıyorum, bilemiyorum.

Çaresiz boyun eğdim herkese

Evet, sevgili dostum, kendimi bildiğim günden beri hep benden istenenleri yerine getirmeye çalıştım. Bunun görevim olduğunu sanıyordum. Çünkü öyle yetiştirilmiştim. Yıllar sonra geriye dönüp baktığımda kendim için bir şey yapmadığımı, yapamadığımı gördüm.

Yıllar sonra kendim için bir şey yapmak istediğimde ise, en yakınlarımdan gelen tepkilerle karşılaştım. Çünkü onlara göre benim görevim onların isteklerini yerine getirmekti. Ama benim ne düşündüğüm, ne hissettiğimi düşünen yoktu. Çaresiz boyun eğdim bu isteğe ve yine her zaman olduğu gibi türkülere sığındım. O yanık, yürek dağlayan türkülere.

Her türküde kendimden bir parça buldum, ben bir türlü kendimi anlatamadım ama türküler, beni bana anlattı. Tıpkı Anadolu’da yaşayan binlerce insana yaptıkları gibi…

Yine türkülere sığındım dostum

İşte o yanık ve yürek dağlayan türkülerden biri. Sözlerini okudukça sende kendinden bir şeyler bulacaksın. Çünkü ben kendimden çok şey buldum bu türküde:

“Seven yürek bu acıya dayanmaz

Elden bir şey gelmez dılo nideyim

Hazan vurdu gül bahçem de kurudu

Gelen vurdu giden vurdu nideyim

Biçareyem yaralıyam nideyim nideyim

*****

Herkes sevdiğini sevip koklarken

Yaradan kulundan dua beklerken

Ahir dağda çiçek bahar beklerken

Bekleyenim yoktur benim nideyim nideyim

Biçareyem yaralıyam nideyim nideyim”

Ramazan GÜNTAY / www.hurriyetport.com

ramazan.guntay@gmail.com

Hurriyetport.com

01-06-2008

Yorumcu: GÜLGÜN ARALIOĞLU Başlık: kalabalıkta yanlızlık Tarih: 07-02-08

Yorum: İçim bir ırmak gibi aktıkça çağlayan,çağladıkça akan düşünceler karışık ruha işlercesine Neyim,Kimim,nerdeyim?Yanlızlığın kavgasındayım küçüğüz belki hala korumasızca ayakları üzerinde durmaya çalışan ömür tükettiğimizi biliyorum arkada koca bir uzantı belkide kalan bir iki basamak,sendeliyoruz ama ayaktayız.Kalabalık içinde yanlızlığı seçmişiz kulaklarımız kapatmışız kendimizle sohbetteyiz.Belki birgün evet belki birgün yitirilenleri bulmanız ve hayallerinizi gerçekleştirmeniz dileğiyle SEVGİYLE KALIN.....ELİNİZE YÜREĞİNİZE KALEMİNİZE SAĞLIK....

Yorumcu: zeynep Başlık: gurbett Tarih: 06-16-08

Yorum: yazınızı okuyunca gurbet o kadar acııı kiii ne varsa içimdehepsi bana yabancı hepsi başka biçimde.....ben gurbette değilim gurbet benim içimde......adlı parça geldi aklıma ve yazınız beni çok hüzünlendirdi.. etrafına neşe saçan umut dağıtan güçlü Sayın Ramazan Güntay meğer içinde ne acılar büyütmüş...Siz bambaşka mükemmel bir insansınız ..Herzaman örnek aldığım insan gibi insansınız o güzel yüreğiniz hiç kederlenmesin herşey gönlünüzce olur inşaallah bu duygusal içten yazı hepimizxi düşündürdü..teşekkür ederimm

Yorumcu: Kazım Ülgü Başlık: Dedemizin köy hasreti Tarih: 06-11-08

Yorum: Sevgili dedem.Sizin gibi usta bir kalemi tanıma şansı bulduğum için bende cok şanslı insanlardan biriyim.Sizin babacan ;şefkatli,insancıl davranışlarınız ve yaklaşmanız pek az kişide mevcut.Özlemler duyarız hep eskilere ,hasretler yaşarız ama dönülmüyor geriye keşke olsaydı babamız yanımızda keşke..... Saygılarımla dedem

Yorumcu: saime Başlık: umut ve dostça Tarih: 06-06-08

Yorum: Keşkelere meydan vermemek için hayatı, silbaştan yaşamak gerekiyor aslında . Bu da olmayacağına göre geri kalen ömrü, kusursuz kılmalı.Keşkeler hepimizin haytında bir dönüm noktasında var oldular.
Hayatımızda keşkelerin olmaması dileğiyle, şair kalemin keskin ve daim olsun.Size katılıyorum.Geçen günler geri gelmiyor...Tebrik ederim..Size de keşke si az günler...sevgiler..

Yorumcu: Bedrana Güntay Bakır Başlık: Babacım Tarih: 06-05-08

Yorum: Babacım Seni Çok Seviyoruz
Her zaman yanındayız sen hiç yalnız kalmadın

Yorumcu: serkan karacık Başlık: usta Tarih: 06-04-08

Yorum: Yine bir hüzün kapladı benliğimi...
Göstermişsin yüreğindeki kalemin gücünü...
gözyaşlarını da dökmüşsün mürekkep olarak...
Eline sağlık be usta..

Yorumcu: nurhan Başlık: hayatımızda keşkeler Tarih: 06-04-08

Yorum: sevgili dostum insanoğlu şunu hiç unutmamalı hayatımızdan keşkeleri çıkartmadığımız zaman bizleri ne kadar yıprattığını görüyoruz. aslında gönül çok şey istiyor ama malesef biz böyle bir toplumuz. bir kez çocuklarımızın asla büyüdüğünü görmeyiz sürekli elimiz üstündedir onların fikirlerine saygıda duymayız hep isteriz ki bizim dediklerimizi yapsınlar ama bizde büyüklerimizden böyle gördük 1.yaşında'da 60.yaşında'da onların çocuklarıyız bizim çocuklarımızda bizim için öyle 100%1 insan kendi için yaşıyor malesef oda biz değiliz. AMA HER ŞEYE RAĞMEN KARAMSAR OLMAMAK LAZIM HALA BİRŞEYLER İÇİN GEÇ KALMIŞ SAYILMAZSIN SEVGİLER

Yorumcu: Aynur Yalçınkaya Başlık: Kendini Önemsemek ya da Sevmek Tarih: 06-04-08

Yorum: Sorumluluk... Yalnızca başkaları için yaşamak gibi öğretiliyor. Yıllar sonra kimi insan kendisi için yaşamadığını fark ediyor. Bunun ayırdına varmak bile ne denli önemli, değerli.

Hata kimsede değil ya da hepimizde. Kendimiz olduğumuzda, kendimiz için yaşamayı öğrendiğimizde, bunu başardığımızda yaşamak anlam kazanıyor. Başkaları için yaşamak, yaşamak değil.
Kısa bir süre önce önce sevdiğim, saygı duyduğum bir genç arkadaşım: Annem, hep anne oldu; kadın olmadı, olamadı; kadınlığını yaşayamadı. dedi. Yüreğim sızladı. Bizim toplumumuzda yalnızca kadınlar değil, erkekler de kendilerini yaşayamıyor.

Sayın Ramazan Güntay türkülerimize de değinmiş. Bir sığınak olarak görmüş onları. Her coğrafyanın türküsü, insanına kucak açar. onu sağaltır. Müzik bu işlevi her yerde her zaman üstlenir. İyileştirir bizi.

Sayın Güntay'a teşekkürler.

Yorumcu: Bahattin Akkaya Başlık: Sayın Gamazan Güntay'ın köy hasreti Tarih: 06-04-08

Yorum: Sayın Ramazan Güntay'ı yakinen tanıyan şanslılardanım, kendisini tanıyanlar bilir, çevresinde bulunanlardan almak yerine hep verir,bu fedakarlık o kadar ileri boyuta varmış ki, kişisel özlemini giderecek kadar kendisine zaman ayıramamış, kabil olsa onun yerine çalışır, o nun köyüne hasret gidermesini sağlarız eminim bunuda istemez.Kalemine yüreyine sağlık diyoruz bu kadarını yapabiliyoruz.Saygılarımla.

Yorumcu: hurriyet Başlık: Düşündükçe Tarih: 06-04-08

Yorum: Müthiş yazmışsınız üstadım ama bu kadar karamsar olmanız çok üzdü beni. sevgiler

Adınız:

Email Adresiniz:

Haber Başlığı:

Yorumunuz:

Harfleri Büyük Küçük göründüğü gibi giriniz!