Cahildik ama mutluluğun resmini çiziyorduk! Hayat denilen yolda öylesine hızlı yürüyoruz ki, nefes almaya bile zor zaman buluyoruz… Ne yazık ki, bu durumda olan sadece ben değilim. Toplum olarak bu haldeyiz, koşuyoruz, koşuyoruz, koşuyoruz…
Ergene feryat ediyor: Ergene Ovası’nın sıkıntılarına, çaresizliğine birkaç kez yer vermiştim bu köşede. Siz bu satırları okurken ben ve arkadaşlarım yine o güzel topraklarda, o güzel insanlarla birlikte olup dönmüş olacağız belki…
Plan vakti değil hareket vakti Çevre kirliliği ise, tam bir felaket haline geldi. Ormanlarımız yok oluyor, ekilebilir alanlar, ekilemez hale geliyor, akarsularımız zehir saçıyor. Akarsularımız dedim de yine aklıma Ergene Nehri geldi.
Sayın Nevzat Tarhan alışmadık, şımartma! Sayın Tarhan, biz bu kadar ilgi ve alakaya alışık değiliz. Biz hep itilip kakılmaya, horlanmaya alışmışız. Hastayı başından savan doktorlara, hemşirelere alışkınız. Biz Hasta Hakları Sorumlusu ile konuşmaya alışık değiliz.
‘Zamansız Bahçeler’in en genişi gönüldür… Yazı yazmaya başladığım günden beri sevginin, dostluğun, aşkın erdeminden bahsetmeye çalıştım hep. Eski aşkların artık yaşanmadığını, bu yüzden de günümüz şarkılarında, romanlarında da bir eksiklik olduğunu dile getirmeye çalıştım.
Şimdi birlik ve beraberlik zamanı… Bugünlerde süre gelen “demokratik açılım” tartışmaları ayrışmaları yine gündeme getirdi. Doğrusu ben anlamıyorum, bizi nasıl ayrıştıracaklar, nasıl bölecekler? Et ve tırnak misali olmuş insanları birbirinden ayırmak kolay mı?
Sevginin içini dolduralım artık! Mübarek Ramazan ayını geride bıraktık. Kardeşliğin, dostluğun, sevginin hatırlandığı bir Ramazan Bayramı’nı daha idrak ediyoruz. Ama ne yazık ki, hep umutla baktığımız gelecek yerine yine eskiyi arar olduk.
Yine de seni sevmekten korkmu yorum … Kaçmaya çalıştığın gerçek, bir gün karşına çıkacak. Ve işte o gün kaçacak yerin olmayacak. Ben senin varlığını seviyorum, yokluğunu seviyorum. Sana ulaşamadığım dakikalarda seni özlemeyi, duyma…
Bir garip bestedir Bingöl… Hiçbir zaman sevgiliye ne kadar güzel olduğunu anlatacak kelime bulamayız… Bulduğumuz her kelime, her cümle bize göre hep eksik kalmıştır… Tıpkı benim Bingöl sevdam gibi…
Ağlatan yorumlar ve bu ülkeyi sevenler… Her şeyi devletten beklemek doğru değil, herkes doğduğu, büyüdüğü, yetiştiği, ekmek yediği topraklara sahip çıksa, sorun olmayacak... O topraklar sadece onların değil, hepimizin...
